Op 14 juni 2013 is ons aller goede vriend en trouw Rotary lid, kapitein Arnold Claus, van ons heengegaan.
We zijn allen geschokt toen we vernamen dat deze een vriendelijke en ingoede mens uit het leven werd weggerukt.
We zijn diep bedroefd door zijn heengaan en zullen hem blijven missen.
Langs deze weg bieden we de diep beproefde familie onze oprechte blijken van christelijke deelneming aan.
Arnold Claus werd in 1924 in Menen geboren.
Zijn grootoom was de beroemde kunstschilder Emile Claus en het fijnzinnige talent dat Arnold kenmerkte had hij natuurlijk van geen vreemden. Verfijning en kunstzin was ook bij hem sterk aanwezig.
Arnold Claus was een bijzonder plichtsbewust en verstandig en ijverig student aan de Hogere Zeevaartschool waar hij met “High Honours” afstudeerde.
Hij behaalde zijn kapiteinsbrevet en als “Master Mariner” bezeilde hij de wereldzeeën voor de rederij Deppe. Een kapitein is een “navigator”, die onder de sterrenhemel zijn weg naar een veilige bestemming moet zoeken maar een zeekapitein, - een "Magister Navis"- is natuurlijk veel meer dan dat.Hij was steeds een plichtsbewuste officier en die houding heeft hem steeds blijven kenmerken ook toen hij reeds van een welverdiend emeritaat genoot.
Hij was een bevelvoerder voor zijn bemanning, maar ook een vader voor de zeelieden onder zijn bevel waarvoor hij steeds zijn grote bezorgdheid liet blijken .
Na zijn actieve loopbaan als kapitein ter lange omvaart, verkoos hij een functie aan de wal en werd er onder meer ook betrokken bij bij een leidinggevend makelaarskantoor voor maritieme verzekeringen.
Hij gaf ook opleiding en instructie aan jonge officieren die voor zeewezen hadden gekozen.
Zijn handboek of zijn cursus zeerecht was bijzonder inspirerend en bijzonder accuraat.
Kapitein Arnold Claus beheerste het zeerecht beter dan veel maritimisten aan de Antwerpse balie.
30 jaar geleden werd hij lid van onze Rotaryclub “Antwerpen West” en zijn lidmaatschap van de Rotary Internationaal zou hem nooit meer los laten.
De Rotary was eigenlijk zijn tweede thuishaven geworden. Hij was steeds ter beschikking, in alle mogelijke commissies maar ook als Voorzitter van onze club.Eigenlijk had hij in onze club het statuut van een wijze "nestor" ; hij was de oudste van ons gezelschap en zijn wijze woorden wierpen steeds gewicht in de schaal.
Zijn talrijke verdiensten voor de Rotary gemeenschap bleven niet onopgemerkt.
Rotary heeft hem ook voor zijn talrijke verdiensten op gepaste tijden erkend door het verlenen van het van het Dubbele Paul Harris Fellow ereteken.
Hij kende het Rotary reglement als geen ander maar dat belette niet dat hij zich voornamelijk liet inspireren door de Rotarische geest, die een geest is van vriendschap , broederlijkheid en verdraagzaamheid. Deze karakteristieken beheerste steeds al zijn handelen .
Maar daarbuiten heeft kapitein Arnold Claus zich ook steeds ingezet voor de minder bedeelden en de zwakkeren in onze samenleving, getuige zijn daarvan zijn gedreven lidmaatschap van talrijke liefdadigheidverenigingen . In onze eigen Rotary gemeenschap was hij betrokken bij de nationale gehandicaptenvereniging de Belgische Rotary.
Toen ik gedurende vele jaren de havenbezoeken organiseerde voor een maritieme studenten aan de Leuvense en Antwerpse universiteit, was kapitein Arnold Claus steeds aanwezig om deze studenten te begeleiden tijdens de boottocht naar aanleiding waarvan hij op bijzondere treffende en aansprekende wijze uitleg gaf over het maritieme bedrijf.
Je kon inderdaad steeds op Arnold rekenen. Arnold was ook een diep gelovig mens, maar met respect voor niet-gelovigen en voor alle andere religieuze en filosofische opvattingen. Maar zijn religiositeit kwam steeds tot uiting in de talrijke gesprekken die hij met ons voerde naar aanleiding van onze wekelijkse vergaderingen-
Hij was een trouwe en bezorgde echtgenoot voor zijn lieve Gerarda die hem veel te vroeg heeft verlaten, een verlies dat hij nooit echt heeft kunnen verwerken.
Zijn zorg voor kinderen en kleinkinderen was ook alom bekend.
Toen ik in Athene was vernam ik dat hij zeer kampte met zijn wankele gezondheid en dat zijn opname in het hospitaal nodig was geweest , maar, zo liep het bericht : "hij was aan de beterhand;!" Ik bezocht het maritieme museum en zag een portret van Lord Nelson met zijn vlaggenschip HMS “Victory”.
Ik kocht nog snel een mooie wenskaart met het vlaggenschip van Lord Nelson en schreef aan Arnold: “Beste Vriend Arnold, ik bezocht het Maritiem Museum in Athene, ik zag het beeld van Lord Nelson en ik dacht aan jou. Ik wens je een spoedig en algeheel herstel.”
Helaas heeft onze goede vriend Arnold de geest gegeven en konden de beste medische zorgen het tij niet keren; het is zijn laatste zeeries geworden.
Nog maar eens worden wij bijzonder confronterend aan de tekst uit de psalm herinnerd: “De dood komt als een dief in de nacht”.
In de maritieme traditi zeggen wij dan ook: God hebbe zijn ziel!
Marc A. Huybrechts
21 juni 2013
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Opmerking: Alleen leden van deze blog kunnen een reactie posten.