Spreekbeurt G.Heijkoop

Spreekbeurt Gert Heijkoop, Consul-generaal van het Koninkrijk der Nederlanden in Antwerpen

Heijkoop spreekt over het thema Nederland & België/Vlaanderen aan de hand van een uitgebreide powerpointpresentatie.

Het Consulaat-generaal vervult enkele belangrijke praktische en diplomatieke taken. Zo reikt het jaarlijks 20.000 paspoorten uit aan de 100.000 Nederlanders in zijn werkgebied; het geeft consulaire verklaringen uit, bevordert de handel tussen België en Nederland, is een antenne voor politieke ontwikkelingen en gebeurtenissen voor de ambassade en doet aan de culturele promotie van Nederland.

Het dossier-Westerschelde heeft een woelige geschiedenis achter de rug, vanaf 1585 toen de Hollanders de rivier voor het eerst afsloten. Heijkoop brengt de belangrijkste momenten in herinnering, waaronder het Scheldeverdrag van 1839, de afkoop van de tol door Lambermont in 1863, het mislukte Scheldeverdrag van 1925, de verdiepingen in 1970 en 1995 (12.20m) en het Scheldeverdrag van 2005. Er wordt op dit moment gebaggerd tot een diepte van 13.10m, en het verlies aan natuurwaarde zal worden gecompenseerd. (Arnold zal later opmerken dat een ingenieur al lang geleden heeft aangetoond dat je er ook met strekdammen voor zou kunnen zorgen dat de rivier zichzelf voldoende uitslijpt.)

De IJzeren Rijn is een ander verhaal. Sinds 1991 is deze lijn buiten gebruik. Het spoor loopt door de Meinweg, een erkend natuurgebied in Nederlands Limburg. Gedeeltelijke verlegging van het tracee langs de A52 (in Duitsland) zou de capaciteit aanzienlijk verhogen, maar kost nog eens 500 mln extra en is vooralsnog niet nodig. Het Montzentracée (Lier-Hasselt-Tongeren-Montzen-Aken) heeft tot 2030 voldoende capaciteit, aldus een onafhankelijke recente studie.

Heijkoop loopt nog enkele andere dossiers langs: de sluis in het kanaal van Gent naar Terneuzen (de alternatieven lopen uiteen van €300 miljoen tot €1,9 miljard, al naargelang de  haven van Gent geschikt moet zijn voor grote zeeschepen, kleine zeeschepen of alleen short sea shipping), de HSL die nog steeds niet rijdt en inmiddels al €7,2 miljard heeft gekost, ...

Vervolgens passeren een groot aantal slides met overeenkomsten en verschillen tussen België en Nederland, met de culturele samenwerking tussen Vlaanderen en Nederland,

Opvallend is de uiteenlopende demografische ontwikkeling. Vóór 1939 telde België veel meer inwoners dan Nederland: in 1830 bijvoorbeeld waren er 2,6 miljoen Nederlanders en 4,1 miljoen Belgen. In 1939 stonden we op een gelijk aantal van 8,4 miljoen inwoners. Maar na de Tweede Wereldoorlog is de Nederlandse bevolking gegroeid naar 16,7 miljoen in 2009, terwijl België op 10,8 miljoen is uitgekomen.

Een omkering van cijfers was er ook in de onderlinge migratie. In 2009 kwamen er minder Nederlanders (5.500) naar België werken dan in 2001 (7.500), terwijl het aantal Belgen dat naar Nederland kwam werken ruim verdrievoudigde, van 13.000 naar 45.000 grensarbeiders.

Nederlanders zijn drukkere en ongeduldige praters. Men heeft de gespreksintervallen gemeten in gesprekken tussen Belgen en Nederlanders. De Belgen lijken meer op de Japanners: zij laten elkaar min of meer rustig uitpraten, de Nederlanders gaan constant over elkaar heen.

Nederlanders zijn gemiddeld vijf centimeter langer. Gemiddeld, hé!

Een opvallende slide bevat de doodsoorzaken. Er komen veel meer Belgen dan Nederlanders om door zelfmoord (2,5x), in het verkeer (2x) en door drugs (4x). En er zijn drie keer zoveel huisartsen in België als in Nederland.

Belgen waarderen in Nederland de fietspaden, de wegwijzers, de ruimtelijke ordening, de lage werkdruk, de orde en netheid en de open cultuur. Al minder vinden ze de mindere keus in de supermarkt, de lange wachttijden, de botheid, de dure huizen en auto’s, de regelzucht, de vergaderwoede en het slechte eten. En ze missen er echt de patisserie, grote huizen met een tuin, gemoedelijkheid, terrasjes, frites en bier.

Nederlanders waarderen in België de betere huisvesting, minder files, meer ruimte, betere restaurants en betere gezondheidszorg. Ze vinden daarentegen de overheid onbereikbaar, het verkeer te agressief, de bureaucratie te erg en de bewegwijzering beroerd. En ze missen de Albert Heijn en de HEMA, het strand, de sociale cohesie en het overzicht.

Heijkoop betreurt overigens de stap van Dick Advocaat: dat siert zijn land niet.

Felix van de Laar